Roadtrip

Leestijd: 5 minuten

“Kijk olifanten!” Langs de highway staat een grote kudde te genieten van het groene landschap. We zijn weliswaar op weg naar Queen Elisabeth’s National Park (2000 km² zonder hekken of iets), maar het is toch wel bijzonder om zo langs de openbare weg allerlei dieren te zien; antilopen, apen, waterbokken, buffels. En dan te bedenken dat hier regelmatig boda-boda’s (brommers) rijden, gewoon tussen de leeuwen, hippo’s en jachtluipaarden.

Vorige week zaterdag zijn m’n ouders in Oeganda aangekomen. Na een leuke 1,5 dag in Kisiizi (waterval, ziekenhuis, kerkdienst, hike), zijn we maandag ochtend vertrokken voor een heerlijke roadtrip.

Geweldig om na bijna 4 maanden, ook zelf achter het stuur te kunnen kruipen! Van blubberige modder wegen met diepe kuilen, af en toe een antilope of troep apen ontwijkend tot de overvolle, geasfalteerde wegen van Kampala. Ze rijden hier links, maar dat went gelukkig snel.

Waar je ook rijdt, je kijkt je ogen uit! Er is zoveel te zien en het hele land is zo ontzettend groen! Alleen al hetgeen ze vervoeren achterop de boda-boda: levende kippen die aan hun vastgeknoopte poten, op z’n kop aan een zak rijst bungelen, een fiets, een ruim 2 meter hoge deur inclusief deurpost, enorme trossen matoke bananen, een groot schaap, stapels eieren, etc. Heerlijk hoe simplistisch mensen hier door het leven gaan; waarom ook niet?!

Een bezoekje aan het stadje Fort Portal, een tour door de botanische tuin, Kampala, Kabaka’s Lake en de Source of the River Nile in Jinja (’s werelds langste rivier, begin van de Nijl). Het is intens genieten om zo samen te reizen, heerlijk te kletsen en tijd met elkaar door te brengen.

Vrijdagmiddag neem ik weer afscheid; m’n ouders vervolgen hun reis naar Kenia, ik keer terug naar Kisiizi (om maandag weer aan het werk te gaan).

“You eat” zegt de 10 jarige jongen die naast me op een zak rijst in het smalle gangpad van de overvolle bus zit. Hij houdt het zakje mais open dat hij zojuist van de straatverkoper heeft gekocht, terwijl hij me verlegen aankijkt. Heerlijk, sharing is caring!

Ik ben om 16.00 u de bus in gestapt in Kampala (‘yes, we are leaving soon’). Typisch dat het nog ruim 3 uur duurt voordat we daadwerkelijk vertrekken, haha! Om 23.30 u zijn we eindelijk de drukke stad uit, als we plotseling stoppen bij een benzinepomp. Er wordt hard geschreeuwd in allerlei verschillende talen (Luganda, Rugika, Swahili, Engels, Frans), de motor wordt uitgezet. De verlichting blijkt kapot te zijn, dus er wordt een monteur uit Kampala opgeroepen. Na uren wachten in de regen, bij de donkere, verlaten benzinepomp, vervolgen we om 3.00 u onze reis in een vervangende bus.

“You sleep” zegt de 30-jarige man naast wie ik opgepropt in de bus zit, terwijl hij op z’n schouder tikt. Het is 4.00 u en ik ben inderdaad erg moe, maar ik voel me niet direct geroepen om hem als kussen te gebruiken. Vooral niet nadat hij vroeg “Are you married?” waarna ik instemmend hummend, m’n ’trouw’ring liet zien; waarop hij vroeg: “Oh, but you take it off sometimes?”

Als we om 9.30 u eindelijk in Muhanga arriveren, voel ik me alsof ik net een nachtdienst achter de rug heb. Nog een uurtje op de boda-boda en dan eindelijk thuis!

‘I will drive slowly’ zegt de boda-driver terwijl we over de onverharde weg stuiteren ‘so you won’t get scared’. ‘Oh ik rijd thuis ook motor, dus je mag best de vaart erin houden hoor’ zeg ik, verlangend naar m’n bed. Hij stopt abrupt, draait zich om en kijkt me aan. ‘You know how to drive?? That’s awesome, go ahead!’ zegt hij enthousiast terwijl hij van de boda afstapt, m’n rugzak omdoet en achterop gaat zitten. Ik heb in heel Oeganda nog nooit een vrouw achter het stuur gezien, maar ach, waarom ook niet! Het is heerlijk om te rijden en hilarisch om de verbaasde reacties van de dorpelingen te zien.

Morgen (maandag) ga ik weer in het ziekenhuis aan de slag, I’ll keep you updated!

Geschreven door Daphne van Wingerden

1 mei 2022

7 Reacties

  1. Marit

    Gaaf! Je maakt veel mee zo en gezellig met je ouders onderweg geweest. Vast fijn om ze weer even te zien. Veel succes verder met het werk. Groetjes xx

    • Erik van Halsema

      Hoi Daphne, leuk te lezen wat jullie allemaal hebben meegemaakt. Leuk dat je ouders er waren ! Sterkte maar weer !

      Groet,
      Erik

  2. Helene

    Wát een geweldige foto’s! Weer mooie herinneringen gemaakt met je ouders ! (◍•ᴗ•◍)❤

  3. Marian

    Haha, weer een heerlijke blog om te lezen! Wat een avonturen maak je mee! Heel gaaf!!

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands