Joseph Care

Leestijd: 6 minuten

TOET TOOOEETT! Honderden boda-bodas (tweetact brommers), matatus (minivans) en ingedeukte auto’s rijden kris-kras door elkaar in de overvolle straten van het drukke Kampala. Heerlijk om even uit te waaien achterop de boda na een intensieve reis van ruim 10 uur in opgepropte matatus. Wat is de Oegandese hoofdstad een andere wereld in vergelijking tot het afgelegen dorp Kisiizi! Overal waar je kijkt zie je hordes mensen, vrouwen in broeken (wat in Kisiizi zelden voorkomt), geasfalteerde wegen; gepaard gaande met enorme herrie. Non-stop claxonneren, straatverkopers die schreeuwend hun producten aanprijzen en auto’s die op provisorische wijze grote, gammele speakers op hun dak hebben gebonden, waar luide Afrikaanse rap muziek doorheen schalt.

Na een leuk weekend in Kampala, waar ik samen met Elisa o.a. de Royal Tombs van de Buganda Kings heb bezocht, vervolg ik maandag mijn reis naar Joseph Care om mijn collega van het CHDR in Leiden (waar ik werkte voor vertrek) op te zoeken. Joseph is geboren en getogen in Oeganda, op z’n 17e met een studiebeurs naar Nederland gekomen. Naast z’n werk als verpleegkundige in Nederland is hij bezig met het opzetten van een Health Center in het groene, heuvelachtige Ketende; een prachtig, rustig dorp, een uur rijden bij Kampala vandaan. Het schiet al aardig op met bouwen en het zal dan ook niet lang meer duren voordat het officieel geopend kan worden!

Het is zó onwerkelijk, ruim een jaar lang zie je elkaar alleen in uniform op het werk in Nederland en nu loop je ineens samen in Afrika met een zaklampje door de bananenplantage, op weg naar het buitentoilet! Echt onvoorstelbaar… Zoals gewoonlijk voel ik me snel thuis en geniet ik intens van het heerlijke simplistische leven!

“Zullen we een fireplace maken?!” Ja, waarom niet! Na een paar uur flink schoffelen, scheppen, stenen sjouwen en modder smeren, is het tijd om een haan te slachten, die we vervolgens op de nieuwe fireplace roosteren!

De volgende ochtend worden we achterop de boda (gesandwicht tussen Joseph & de driver), naar verschillende stukken land gebracht die te koop staan. De kinderen hebben nu paasvakantie, dus veel ouders hebben geld nodig om hun kinderen terug naar school te sturen, waardoor ze soms genoodzaakt zijn om hun land te verkopen. In mijn ogen is het één grote wilde bush, maar na een interessant biologie lesje van Uncle Jo denk ik daar wel anders over! Planten met ontstekingsremmende werking, kruiden om malaria te behandelen, bladeren waarvan het sap als hoestdrank kan fungeren, blaadjes die helpend zijn tegen rugpijn en termieten zouden gebruikt kunnen worden om een wond te hechten! Wauw, wat is de natuur toch rijk!

“Mèèèèhh!” We zijn net klaar met boompjes planten naast de gate, als de geit die zojuist z’n laatste motorritje heeft gehad, onder luid gemekker de compound op komt rennen. Wát een schatje, ik ben geneigd om hem een naam te geven, maar gezien we dit beestje morgen gaan opeten, lijkt het me toch beter om mentaal wat afstand te creëren. Het is maar goed dat ik met oordoppen in slaap, want dat arme beest heeft de hele nacht lopen mekkeren.

Omgehakte banenbomen en een lange dunne tak, vormen de perfecte goat-level upgrade voor de nieuwe fireplace. Ik kom er achter dat Joseph gemakkelijk een carrière switch naar slager zou kunnen maken; keel doorsnijden, huid eraf trekken, ingewanden eruit, even laten drogen, goed vastbinden op de provisorische spies. Na ruim 6 uur roken is geit klaar om op te eten. Ik heb de ingewanden-soep overgeslagen, maar wauw, dit is werkelijk het lekkerste geitenvlees ooit!

De week is voorbij gevlogen! Intens genieten om er even helemaal uit geweest te zijn; Oegandese gin uit de lokale bar, spontaan creatieve ideeën uitvoeren, goede gesprekken en nieuwe mensen leren kennen.

Zaterdag ben ik na een intensieve reis van ruim 2 dagen, weer terug in Kisiizi aangekomen. Helaas voelde ik me bij terugkomst flink grieperig, waardoor ik een covid-test heb gedaan die positief bleek te zijn. Het scheelt dat ik vlak bij de kerk woon; daardoor kan ik vanuit m’n kamer toch een beetje meegenieten met de muziek van de Paasdienst.

#Easter Chicken
Vorige week plaatste ik een oproepje om een kip te doneren voor gezinnen die worstelen met ondervoeding, zodat ze dagelijks verse eieren kunnen eten. Hartelijk bedankt, iedereen die heeft gedoneerd! Het doel om 100 kippen op te halen is veruit bereikt! Dankzij jullie gulle gave voorzien we 112 gezinnen van een kip + kippenvoer.

Geschreven door Daphne van Wingerden

17 april 2022

10 Reacties

  1. Erik van Halsema

    Hoi Daphe, aparte ervaringen allemaal weer. Dank je wel voor deze update. Veel sterkte en wijsheid gewenst !

  2. Tiemke

    Geniet erg van je verhalen. Bewonderingswaardig. Beterschap!

  3. Uncle Jo

    Wat een verhaal om nooit te vergeten.
    Je wordt erg gemist, the only mzungu who acts and can do a lot than expected 😃zeggen de dorpelingen.
    Veel beterschap ❤️‍🩹

    • Daphne van Wingerden

      Ah zo leuk om te horen, was zeker genieten! Dankjewel

  4. Marloes

    Wat tov dat de actie zo geslaagd is. En beterschap

  5. Lisette

    Wat goed om weer te lezen en mooie foto’s te zien! Beterschap en op naar mooie nieuwe verhalen!

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands