Indoors

Leestijd: 3 minuten

“Hello?!” Nieuwsgierig neem ik m’n telefoon op. Een onbekend, internationaal nummer zou ik normaal gesproken negeren, maar omdat ik een week geïsoleerd binnen moet zitten, grijp ik de kans tot een gesprek graag aan. “Daphne?? Are you there??” Een enthousiaste stem die ik niet meteen kan plaatsen.. “This is Michael from Gambia! The father of baby Daphne! She is 5 years old now!!” Wauw, ongelofelijk dat ie na zo’n lange tijd belt, gewoon om even te horen hoe het gaat! Toen ik stage liep in het Lamin Health Center (2017) heb ik geassisteerd bij de bevalling. Ik herinner me nog goed dat ik afscheid nam van dit lieve gezin, een dag voordat ik weer naar NL vertrok. We zaten opgepropt in hun piepkleine hutje, geen water, geen elektriciteit, 6 kinderen, 2 ouders, 1 bed. De stromende regen kletterde hard op het golfplaten dak. In het zwakke kaarslicht kerfde ik m’n telefoonnummer met een spijker in het klei van de muur (op verzoek van de vader). Ik had niet verwacht dat ze ooit echt contact op zouden nemen, maar 5 jaar later hebben ze toch het tegendeel bewezen!

‘Ik moet er gewoon echt even uit!’ Na 4 dagen binnen zitten (en veel slapen), voel ik me woensdag zo ontzettend duf. Ik wacht tot het donker is, zodat het niet teveel opvalt dat ik een kleine isolatie-pauze neem en loop naar buiten. Tientallen vuurvliegjes steken fel af tegen de donkere sterrenhemel, wat een prachtig gezicht!

Ik ben al ruim 3 maanden bezig met fit worden om eind juni de Kilimanjaro in Tanzania te kunnen beklimmen. Bijna dagelijks zo’n 2 uur hiken, wekelijks hardlopen, het ging lekker. Heel frustrerend om nu na nog geen uurtje lopen al buiten adem te zijn. Gelukkig is de koorts inmiddels gezakt, wordt het hoesten al minder en is er nog genoeg tijd om snel m’n conditie weer op te bouwen!

Ik was blij dat ik dit weekend negatief testte en het ziekenhuisterrein weer mocht betreden! Daar heb ik meteen goed gebruik van gemaakt, door zaterdag samen met Elisa (psychologe uit Zwitserland) een worship-sessie in de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis te organiseren. Heerlijk om te zien hoe de ruim 20 langdurig opgenomen patiënten al dansend genoten van het gitaarspelen en zingen!

Gisteravond zijn m’n ouders gearriveerd; ontzettend leuk om elkaar weer te zien! We gaan er een leuke week van maken!

Wat m’n toekomstplannen betreft, op 29 juni ’22 vlieg ik na nog wat reizen en klimmen met Lois (m’n zus) weer terug naar Nederland. Hier hoop ik de tweejarige SEH-opleiding (spoedeisende hulp specialisatie) te volgen. Aan de ene kant ontzettend jammer om Oeganda na een half jaar al weer achter me te laten, maar aan de andere kant voelt het ook als de juiste tijd om te investeren in meer kennis en ervaring in Nederland. Gelukkig kan ik nog ruim 2 maanden genieten van het prachtige Afrika!

Geschreven door Daphne van Wingerden

24 april 2022

10 Reacties

  1. Jaap en Carla

    Hè gaaf Daph! Beterschap en geniet deze week van het bezoek van jouw ouders. En SEH een goede investering zeg!

      • Marjolein Vogel

        Mooi, Daphne, die SEH; een goede investering voor wie weet wat nog komt! Een hele fijne tijd met je ouders!
        Groet Marjolein

  2. Hélène

    Hey Daphne ,
    Fijn te horen dat je langzaam weer hersteld en hopelijk de sportieve uitdaging kan aan gaan 😉 wat fijn dat je ouders zijn aangekomen , geniet met en van elkaar xxx

  3. Erik van Halsema

    Hoi Daphne,

    Wat grappig dat je na 5 jaar toch weer even wat hoort van deze mensen en leuk dat je ouders op bezoek zijn, veel plezier samen !
    Leuk dat je met Lois de Kilimajaro gaat beklimmen, een beste uitdaging! Dank voor de update en geniet van de tijd met je ouders !

    groet,
    Erik

  4. Nelleke de Vlieger

    Mooi dat de baby naar jou vernoemd is en je na 5 jaar nog een berichtje kreeg van die mensen. Kun je nagaan hoe ze jou gewaardeerd hebben.
    ‘Werp je brood uit op het water en je zult het vinden na vele dagen’. Ga daar maar mee door!

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands