Tragedie…

Leestijd: 1 minuut

Update nummer 5! Begin deze week was ik wat koortsig en verkouden Ondanks m’n vaccinatie en negatieve sneltest, moest ik toch ook een PCR test laten doen, waardoor ik twee shifts niet kon werken. Terwijl ik op m’n kamer de uitslag afwachtte, escaleerde het enorm in het kamp! Een groep van 15 Afghaanse jongeren, kwam zwaar onder invloed (harddrugs & alcohol) het kamp binnenstormen, schreeuwend, met opengesneden armen, mensen bedreigend met scharen, etc. Uiteindelijk moest het team, na een vergeefse poging de boel tot bedaren te brengen, zich 2 uur lang opsluiten in de medische container, terwijl er 30 politiemannen bezig waren de situatie onder controle te krijgen. Ons medisch team heeft uiteindelijk moeten evacueren (een uur voor sluitingstijd). De volgende dag kwam een deel van deze groep terug naar de kliniek (in nuchtere toestand dit keer) vanwege de bijtwonden die 1 van de jongens hen had toegebracht.

Ik was blij dat ik na de negatieve corona-uitslag weer aan de slag mocht! Tijdens één van m’n consulten zag ik Alysha*, het 11-jarige meisje uit Afghanistan, dat 2 weken geleden in het kamp werd verkracht. Met opgetrokken schouders en haar hoofd naar de grond gericht, kwam ze samen met haar vader de kliniek binnen. Voorover geklapt nam ze plaats in de wachtruimte, haar armen strak tegen haar buik geklemd, haar gezicht vertrokken van de pijn.  Toen ik ze binnenriep voor het consult, legde de vader een antibioticakuur op tafel. Ik vroeg me af wie dit had voorgeschreven en waarom dit überhaupt was gestart. Het bleek dat de vader dit op eigen initiatief had gekocht om eventuele infecties tegen te gaan. Goed bedoeld, maar ineffectief. Gelukkig hadden we die avond een Franssprekende psycholoog in het team, dus naast pijnmedicatie konden we ook psychologische hulp bieden en een plan maken voor het verdere beleid.

Het raakt me enorm als ik zo’n lieve, mooie meid als Alysha zie, zo jong, maar al zoveel onrecht en ellende meegemaakt.  Het helpt me dan ook om dit te verwerken door erover te schrijven; er woorden aan te geven in de vorm van een gedicht.

*Ik noem haar Alysha, maar dat is uiteraard niet haar echt naam.

Geschreven door Daphne van Wingerden

17 oktober 2021

0 reacties

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands