Red case!

Leestijd: 2 minuten

Bewusteloos en onderkoeld ligt de 26-jarige Tanhu uit Irak in de emergency room, na een mislukte poging om zichzelf in het koude water te verdrinken. 🌊 Het voelt een beetje dubbel om zelf verder te gaan met de consulten voor de andere patiënten, terwijl mijn collega’s er alles aan doen om haar in leven te houden; maar zo is de afspraak, afwisselen tussen de spoedgevallen. 👩🏼‍⚕️

Ik zie ondertussen de 42 jarige Ahmed. Hij zegt vaak last te hebben van hoofdpijn en soms ook misselijkheid. Als ik z’n vitale functies meet en de klachten verder uitvraag, blijkt dat er vooral mentale problemen aan ten grondslag liggen (stress over asielaanvraag, al 2 jaar afwachten in onzekerheid, etc.). Ik vraag of hij met een psycholoog zou willen praten en daar zegt hij eigenlijk al lange tijd behoefte aan te hebben. Hij kan direct terecht bij de psycholoog uit het team, die me na hun sessie terugkoppelt dat Ahmed thuis in de bouw werkte en dat ze het plan hebben gemaakt dat hij ook hier wekelijks aan de slag kan als constructiewerker bij een andere NGO in het kamp👷🏾Hoop doet leven!

Terwijl ik onderweg ben om m’n volgende patiënt te halen, wordt er een krijsend jongetje binnengebracht van een jaar of zes. Het bloed stroomt uit z’n gezicht en doordrenkt z’n gescheurde t-shirt. Mijn collega’s zijn nog druk bezig in de emergency room, dus ik sta er even alleen voor. Hij huilt, dus dat is een goed teken dat ie nog ademt. Ik leg hem voorzichtig op een leeg bed en druk snel z’n wonden af. Met m’n andere hand maak ik z’n gezicht schoon. Al snel komt de arts er ook aan. Neurologisch lijkt hij in orde, maar z’n neus is waarschijnlijk gebroken en de diepe sneden onder z’n oog en op z’n neusbrug moeten gehecht worden.

Opnieuw veel heftige situaties, om nog maar te zwijgen over het 11 jarige meisje dat tijdens haar nachtelijke toilet bezoek, een handdoek voor haar gezicht geduwd kreeg en werd verkracht, of het 14 jarige meisje dat bewusteloos werd binnengebracht als gevolg van een overdosis

Het is pittig, maar er is veel actie en dat kan ik zeker waarderen. Wat me enorm helpt is de wetenschap dat ik dit samen met God doe, dat ik Zijn liefde en rust mag ontvangen en ook weer kan uitdragen naar de mensen om me heen. Hij is degene die nieuwe kracht geeft, elke dag opnieuw!

Geschreven door Daphne van Wingerden

3 oktober 2021

0 reacties

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands