Enerverende start!

Leestijd: 2 minuten

Donderdag avond arriveerde ik na een voorspoedige reis, op Lesbos; een Grieks eiland, slechts 7 km van het Turkse vaste land verwijderd. Hier verblijf ik in een guesthouse van Stichting Bootvluchteling, samen met zo’n 15 andere vrijwilligers.

Vrijdag stond in het teken van introductie meetings en protocollen doorspitten (samen met 2 anderen die ook donderdag aankwamen), zodat we zaterdag beslagen ten ijs aan de eerste shift kon beginnen.

Dagelijks gaat er vanuit BRF een team van zo’n 6 man (artsen/ verpleegkundigen/ psychologen) naar de mobiele kliniek om medische hulp te bieden, ondersteund door het ‘groundteam’ (vluchtelingen die vertolken). Dit is 7 dagen per week, tussen 16.00 – 00.30 u, omdat er dan geen andere medische hulp beschikbaar is in het kamp. De focus ligt dan ook op spoedeisende hulp.

Een inkijkje in m’n eerste shift (gisteren): Ik ben net klaar met het behandelen van m’n eerste patiënt (grote wond op hand en been), als er ‘RED PATIENT’ door m’n porto galmt. Snel haast ik me naar de ingang van de post, waar een 24-jarige Syrische jongen, bewusteloos, onderuitgezakt, in een rolstoel ligt, z’n arm vol met littekens (zelfverwonding). Volgens z’n vriend heeft hij een hele fles wodka leeggedronken en Lyrica ingenomen. Snel hijsen we hem in de emergency room, waar we middels de welbekende ABCDE-methode, snel de juiste interventies inzetten. Ik meet de vital signs en start een infuus, de diagnose wordt snel gesteld (intoxicatie).  Hij is stabiel, maar nog steeds buiten bewustzijn en kan dus niet terug naar het kamp. We kunnen de jongen niet ter observatie houden, omdat de emergency room mogelijk weer nodig is voor nieuwe patiënten, dus we bellen een ambulance waarna hij naar het ziekenhuis wordt vervoerd. Een paar uur later komt hij weer bij bewustzijn en wordt hij teruggestuurd naar het kamp.

We zien nog een aantal minder acute gevallen (mensen met hoofdpijn, wonden, mentale problemen die door de psychiater uit het team worden gezien), waarna er opnieuw een bewusteloze patiënt wordt binnengebracht. Dit keer een 35-jarige vrouw uit Afghanistan met hoge koorts, lage bloeddruk, hoge pols, stabiele saturatie. Opnieuw starten we snel een infuus en wordt er een echo abdomen gemaakt. We kunnen helaas geen uitgebreid bloedonderzoek doen (alleen CRP en glucose via vingerprik), wat het diagnosticeren bemoeilijkt. Als ze weer langzaam bij bewustzijn komt, heeft ze zichtbaar veel pijn. De echo zag er goed uit, maar er is waarschijnlijk spraken van een infectie. Nadat mw. gestabiliseerd is en voorzien van pijnmedicatie zijn we opnieuw genoodzaakt om haar met de ambu naar het ziekenhuis te sturen voor verdere diagnostiek en eventuele antibiotica behandeling.  Rond 00.30 u zit de shift er op en dragen we de dienst over aan Kitrinos, een NGO die ’s nachts klaarstaat voor medische hulp.

Het was een enerverende middag/ avond, schrijnende situaties, maar het is goed om hier te zijn. Ik ben benieuwd wat ons vanmiddag weer te wachten staat!

Geschreven door Daphne van Wingerden

19 september 2021

0 reacties

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands