W.12 Betrapt!

Leestijd: 2 minuten

AAAH STOP IT!! Nieuwsgierig sluip ik maandag de dressingroom binnen om te kijken waar het luide geschreeuw vandaan komt. Er ligt een twaalfjarige jongen met een bebloede knie op de behandeltafel. Hij heeft een diepe snee die mijn collega aan het hechten is. Op het moment dat ik de kamer uit wil lopen, om het lijden niet langer te hoeven aanzien, vraagt mijn Gambiaanse collega of ik wil hechten. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen! Ik heb nog nooit eerder gehecht, maar na een korte uitleg waag ik me toch aan deze interessante uitdaging. Hoewel het aan het begin wat moeizaam gaat om met zo’n stompe naald door zo’n stugge dikke huid heen te prikken, krijg ik later toch de slag te pakken en is het, ondanks het hartverscheurende gekrijs van mijn slachtoffer, toch een leuke leerzame ervaring.

Dinsdag ga ik naar de Babylon-school om 250 kinderen een preventieve wormkuur (Albendazol) te geven. Klas voor klas komen ze buiten in de rij staan, stop ik 2 tabletten per kind in de mond, waarna ze van Haddy (social worker) een slok water krijgen (met een cup uit een emmer geschept).

Woensdag gaan we met het tracking team naar Ebotown. Als we weg willen rijden, zakt de voorband van de landrover diep weg in de grond, waardoor we met man en macht moeten duwen om weer los te komen. Gelukkig komen er tientallen kinderen ons te hulp, waardoor we 10 minuten later alweer rijden. ’s

Donderdag geef ik de tweede les van de diabetes kliniek. Dit keer gaat het over diëten en gezond eten. Hoewel maar 1 van de 8 bezoekers echt diabetes heeft, heb ik toch een leuk publiek die ook nog geïnteresseerde vragen stellen. Als ik vervolgens boven kom betrap ik onze verdachte schoonmaakster op een (nieuwe) poging tot stelen. Helaas betekent dit voor haar het einde van haar schoonmaak-carrière in het LHC. Om 13.00 uur hebben we klinische les van een van de Nederlandse artsen. ’s Middags gaan we naar de naamceremonie van de lieve baby Daphne. Ondanks dat het een vreselijk arme familie is, hebben ze stoelen en een geluidsinstallatie gehuurd en krijgen we een enorme bak rijst met groot stuk kip voorgeschoteld. Heerlijk met mijn naamgenootje in m’n armen gezeten, dans, muziek en gezelligheid.

Vrijdag is het rustig in de kliniek, waardoor mijn collega Ida vraagt of ik haar een massage wil geven. Ik ben enigszins verbaasd als ze haar jasje uittrekt en op de grond gaat liggen. ‘I mean a Gambian massage’. Okee dan, na veel gelach en 10 keer de vraag of ze het zeker weet, ga ik met mijn volle gewicht boven op haar rug staan. Al balancerend en me sterk afvragend of haar rug niet doormidden zal breken, komt er na 2 minuten toch een eind aan, omdat er patiënten binnen komen.

Geschreven door Daphne van Wingerden

9 juli 2017

0 reacties

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands