W.12 Betrapt!

Nadat we vorige week zondag, het zonnige Lamin verlieten, arriveerden we een half uur later in Bakou om van het zwembad genieten. We liggen nog geen 5 minuten in het water, als de storm losbreekt. Keiharde regen en onweer maar de temperatuur blijft hoog. Ach, als je dan toch nat wordt kun je maar beter lol blijven maken in het zwembad. Volleybal, lummeltje en zwemles geven aan m’n 3 nieuwe vrienden (van 13 jaar oud). Vervolgens gezellig uiteten als leuke afsluiter van het weekend.

AAAAAHHH STOP IT! STOP IT!! Nieuwsgierig sluip ik maandag de dressingroom binnen om te kijken waar het oorverdovende gekrijs vandaan komt. Er ligt een twaalfjarige jongen met een bebloede knie op de behandeltafel. Hij heeft een diepe snee die mijn collega aan het hechten is. Op het moment dat ik de kamer uit wil lopen, om het lijden niet langer te hoeven aanzien, vraagt mijn Gambiaanse collega of ik wil hechten. Ik heb nog nooit eerder gehecht, maar na een korte uitleg waag ik me toch aan deze interessante uitdaging. Hoewel het aan het begin wat moeizaam gaat om met zo’n stompe naald door zo’n stugge dikke huid heen te prikken, krijg ik later toch de slag te pakken en is het, ondanks het hartverscheurende gekrijs van mijn slachtoffer, toch een leuke leerzame ervaring. ’s Avonds heerlijk ontstressen door ruim een uur te gaan hardlopen met mijn collega B-boy.

Dinsdag ga ik naar de Babylonschool om 250 kinderen een preventieve wormkuur (Albendazol) te geven. Klas voor klas komen ze buiten in de rij staan, stop ik 2 tabletten per kind in de mond, waarna ze van Haddy (social worker) een slok water krijgen (met een cup uit een emmer geschept)

Woensdag gaan we met het tracking team naar Ebotown. Nadat ik de duizenden mieren die door het hele gebouw heen lopen, stuk voor stuk een heerlijke mierengifdouche heb gegeven, zijn we om 14.00 uur klaar om terug te gaan naar het LHC. Als we weg willen rijden, zakt de voorband van de landrover diep weg in de grond, waardoor we met man en macht moeten duwen om weer los te komen. Gelukkig komen er tientallen kinderen ons te hulp, waardoor we 10 minuten later alweer rijden. ’s Middags ruim 1,5 uur hardlopen met Francis, allebei te koppig om toe te geven, rennen we zonder ook maar even te stoppen, met sprinten tussendoor, in een hoog tempo. Helemaal versleten en met vreselijke spierpijn ga ik die avond vroeg naar bed.

Donderdag geef ik de tweede les van de diabetes kliniek. Dit keer gaat het over diëten en gezond eten. Hoewel maar 1 van de 8 bezoekers echt diabetes heeft, heb ik toch een leuk publiek die ook nog geïnteresseerde vragen stellen. Als ik vervolgens boven kom betrap ik onze verdachte schoonmaakster op een (nieuwe) poging tot stelen. Helaas betekent dit voor haar het einde van haar schoonmaak-carrière in het LHC. Om 13.00 uur hebben we klinische les van een van de Nederlandse artsen. ’s Middags gaan we naar de naamceremonie van de lieve baby Daphne. Ondanks dat het een vreselijk arme familie is, hebben ze stoelen en een geluidsinstallatie gehuurd en krijgen we een enorme bak rijst met groot stuk kip voorgeschoteld. Heerlijk met mijn naamgenootje in m’n armen gezeten, dans, muziek en gezelligheid. Van 18.00 tot 20.00 uur gaan Francis en ik naar de Bijbelstudie van de kerk waar we afgelopen week heen zijn geweest. Erg leuk en interessant.

Vrijdag is het rustig in de kliniek, waardoor mijn collega Ida vraagt of ik haar een massage wil geven. Ik ben enigszins verbaasd als ze haar jasje uittrekt en op de grond gaat liggen. ‘I mean a Gambian massage’. Okee dan, na veel gelach en 10 keer de vraag of ze het zeker weet, ga ik met mijn volle gewicht boven op haar rug staan. Al balancerend en me sterk afvragend of haar rug niet doormidden zal breken, komt er na 2 minuten toch een eind aan, omdat er patiënten binnen komen. ’s Middags naar de tailor, de supermarkt en langs onze vrienden in Lamin. ’s Avonds gaan we met alle Nederlandse artsen en stagaires bij Machteld eten. Heerlijke Chicken Yassa (rijstgerecht met kip) dat lekker op z’n Gambiaans, met z’n alle om de bak heen zittend met de handen gegeten wordt.

Zaterdag gaan we, na eerst heerlijk uitgeslapen te hebben, naar het strand in Bakou. Na een half uurtje zwemmen worden we geteisterd door vreselijke regenen, storm, onweer en bliksem. Door de harde wind voelt de regen aan als hagelstenen op onze blote huid. Snel rennen we naar een hotel om te schuilen, ruim een uur later, als de regen iets minder heftig is, lopen we terug naar de hoofdweg om vervoer terug te zoeken. Gelukkig hoef je als blanke nooit lang te wachten als je een poging doet tot liften, want de hele straat staat vol met mensen die vervoer proberen te vinden.

Zondag ochtend ga ik samen met Francis naar de kerk. Omdat de dienst vorige week niet door ging en Pastor Jackson nog steeds in Zuid-Korea is, verzorg ik vanmorgen de preek. Heerlijk om over God’s woord te mogen spreken, om mensen enthousiast te maken over Jezus en om te zien hoe iedereen geboeid luistert. Als de dienst is afgelopen, zijn we nog net op tijd om ook de dienst van de Disciple Ministry Church (de kerk van vorige week) bij te wonen. Rond 13.00 uur weer thuis, lunchen, vervolgens met Laila naar Senegambia liften. Na een leuke toeristische route komen we om 16.00 uur in het Senegambia Beach Hotel aan, waar we de middag aan het zwembad willen doorbrengen. Als we neerstrijken op een strandbedje, worden we, ondanks ons zelfverzekerde loopje, toch betrapt dat we geen hotelgasten zijn. Jammer maar helaas, geen zwembad voor ons arme studenten, maar wel een heleboel lol. Snel vluchten we naar onze vaste strandtent PocoLoco, waar we een gezellige middag op het strand doorbrengen.

Geschreven door Daphne van Wingerden

9 juli 2017

0 reacties

Vergelijkbare blogs…

W.16 The End!

W.16 The End!

Afgelopen week een heerlijke week vakantie gehad met mijn zus. Erg leuk om alles te laten zien, vrienden voor te...

W.15 Welcome to The Gambia

W.15 Welcome to The Gambia

Maandag na een kort nachtje en een dagje schoolopdrachten, om 16.00 uur even op m’n bed liggen. Als ik 2 uur later...

W.14 Dophna!

W.14 Dophna!

Ondanks het eerdere uitstel, is het maandag dan toch echt zover. Laila moet helaas weer terug naar Nederland. Na mijn...

Volg deze link NIET, anders wordt u van de site verbannen!
nl_NLNederlands
en_USEnglish nl_NLNederlands