W.1 Een warm bad

Leestijd: 2 minuten

Maandag 17 april, m’n eerste dag in Gambia, krijg ik een rondleiding door het Lamin Health Center. Het is erg rustig in de kliniek omdat het Tweede Paasdag is. Vervolgens krijg ik van Beredien en Hilde (2 verpleegkunde studenten die hier al 2 maanden stage lopen) een rondleiding door Lamin, het dorp waar het LHC gevestigd is.

We gaan eerst naar Mama Aisha om een Gambiaanse naam te scoren. Als we de compound oplopen, word ik overrompeld door een zwerm super schattige donkere kindjes die ‘TUBAAAB!’ schreeuwen (=blanke) en in m’n armen springen. Voordat ik het weet is m’n flesje water uit m’n handen gegrist en vechten er 8 kinderen om een paar slokken water. Nadat ik heb gehoord dat ik voortaan als ‘Mai Muna’ door het leven ga, lopen we naar de vriendengroep in het dorp. Hier word ik met open armen ontvangen, iedereen is super gastvrij. Er wordt Ataya voor me gemaakt, een soort doorgekookte groene thee met veel te veel suiker. Drie glaasjes (lees: 4 uur) later is het tijd om terug te gaan naar het LHC, omdat Lissa voor ons heeft gekookt. ’s Avonds doe ik lekker rustig, posters en kaarten van thuis aan m’n muur gehangen, zodat het al meer m’n eigen kamer wordt.

Ook dinsdag is nog een rustige dag. Ontbijten op het balkon, m’n tweede koffer uitpakken, m’n kamer opruimen (já, na 1 dag al een chaos) en Skypen met het thuisfront. Even wennen aan de tropische temperaturen, rustig aan acclimatiseren. ’s Middags weer wat meer gezien van de omgeving en naar het ‘voetbalveld’ om een balletje te trappen met Berendien en Ossman. ’s Avonds op tijd naar bed, om de volgende dag fit te zijn voor m’n eerste stage dag!

Tijdens m’n eerste stage dagen zit ik bij het spreekuur van de arts. Erg interessant, veel patiënten en een aantal lichamelijke onderzoeken gezien. Als de patiënten binnen komen in het LHC gaan ze eerst naar de receptie, daar krijgen ze een ‘patient file’. Vervolgens nemen ze plaats op de bank en komen ze één voor één naar de consulting room, waar de vitale functies worden gemeten (bloeddruk, pols, saturatie, temperatuur en BMI). Vervolgens nemen ze weer plaats op de bank en worden ze één voor één bij de arts op het spreekuur geroepen. De arts schrijft zo nodig medicatie door of stuurt ze door naar het lab, waar er getest kan worden op malaria, het HB kan worden gemeten, de urine kan worden onderzocht of een ECG kan worden gemaakt. Er kunnen ook patiënten opgenomen worden. Daarnaast is er een dressing room waar wonden verzorgd worden en de farmacy room, die vol staat met medicatie.

En dan is het nu al weer zondag. Precies een week geleden dat ik dit avontuur begon! Hoewel het wel wennen is, een andere cultuur, taal, eten, gewoonten, mensen, manier van werken, enz. begin ik me steeds meer thuis te voelen. Ik ben benieuwd wat ik volgende week weer allemaal mee ga maken!

Geschreven door Daphne van Wingerden

23 april 2017

0 reacties

Vergelijkbare blogs…

The End

The End

BEEP, BEEP, BEEP! Het is vrijdagochtend, 4.30 u. Ik tuur in het donker m'n vertrouwde slaapkamer rond. Toen we...

Laatste loodjes

Laatste loodjes

Met kleine snelle pasjes sprint de man naar het autoraampje, grist de smartphone uit de handen van de bestuurder,...

Special Encounter

Special Encounter

Ik loop snel even naar huis (5 minuten vanaf het ziekenhuis) om m'n oplader te halen, als er een grote stofwolk...

nl_NLNederlands