W.15 Welcome to The Gambia

Maandag na een kort nachtje en een dagje schoolopdrachten, om 16.00 uur even op m’n bed liggen. Als ik 2 uur later wakker wordt, zie ik 5 gemiste oproepen, omdat ik om 16.30 uur met een vriend naar mijn kleine namesake baby Daphne zou gaan. (Ik merk dat ik al aardig vergambiaanst ben wat tijden en afspraken betreft!) Wat leven ze toch in erbarmelijke omstandigheden. Een klein hutje zonder elektriciteit, 1 kaars om het warme donkere hok te verlichten, een lekkend dak waar de vele regen dwars doorheen komt en vaak geen eten. De moeder is doof en stom, de vader is een paar weken geleden van huis weggelopen en niemand weet waar hij is. In tegenstelling tot de meeste Gambianen wonen ze niet op een compound met andere familieleden, waardoor al het werk, de kosten en de zorg voor de 6 kinderen dus op Rose aankomt (de moeder van baby Daphne).

Dinsdag ga ik na de eindbeoordeling van m’n stage, met Francis naar Banjul, om over te steken met de Ferry naar Barra. Als we de ferry afkomen, met allebei een rugzak op ons rug, worden we aangehouden door politie met de mededeling dat we mee moeten naar het politiebureau. Verbaasd lopen we mee, ze zijn opzoek zijn naar drugssmokkelaars dus onze tassen worden helemaal binnenste buiten gekeerd. Ik voel me lichtelijk ongemakkelijk als hij met zijn (vieze) handen ook mijn ondergoed op tafel smijt en bovendien de stapels geld (5400,00 Dalasi) die ik in m’n tas heb zitten, omdat ik net €100,- heb gewisseld. Gelukkig hebben ze geen drugs in onze tas gevonden, dus we mogen weer gaan, hebben een gezellig dagje en keren ’s avonds weer terug naar huis.

Woensdag ga ik met het trackingteam naar Ebotown. Er is vandaag geen apotheker mee, dus ik draag zorg voor de medicatie uitgaven. Na een leuke dienst keren we om 14.00 uur terug. ’s Middags ga ik naar Brusubi voor een bezoekje aan het Guesthouse dat ik op internet heb gevonden, om te kijken of het wat is om volgende week samen met mijn zus te verblijven. Het zier er erg leuk uit en bovendien niet duur.

Donderdag kliniekdienst van 8.00 – 14.00 uur. Vervolgens lunchen en naar de Serrekundamarkt om wat inkopen te doen voor mijn naamgenootje. We komen een vriend tegen, die we overhalen om mee te gaan naar de Bijbelstudie van 18.00 – 20.00 uur. Na de Bijbelstudie gaan we terug naar het ziekenhuis, waar we buiten bij mijn collega’s gaan zitten. Heerlijke politieke discussies waarover iedereen een uitgesproken mening heeft. Door de gezelligheid vliegt de tijd voorbij, waardoor het 4.00 uur is als ik eindelijk boven ben.

Vrijdag om 11.00 uur wakker, 12.00 uur naar de supermarkt, bezoekje aan de tailor om een nieuwe stof te brengen die ik heb gekregen, vervolgens gezellig naar de Serrekundamarkt met Hilde en Machteld. Om 18.00 uur terug, een uur later eten en vervolgens met onze vrienden in Lamin aan de hoofdweg chillen tot 2.00 uur. Om 2.15 uur komt B-boy me oppikken van de hoofdweg om samen met Raymond en Francis mijn zus Loïs van het vliegveld op te halen. Om 2.30 uur zie ik eindelijk na 4 maanden mijn lieve zus weer! Wauw, wat heerlijk om herenigd te zijn! Om 3.00 uur thuis, tot 6.00 uur bijkletsen, toch maar gaan slapen, 11.30 uur weer wakker.

Om 14.00 uur zaterdag naar onze vrienden in Lamin om te lunchen. Erg leuk om alles te laten zien en iedereen voor te stellen! ’s Middags een bezoekje aan baby Daphne, ’s avonds koken Loïs en ik en eten we gezellig buiten met Raymond en Francis.

Zondagmorgen naar de kerk, waar ook Loïs hartelijk ontvangen wordt door alle gastvrije en open Gambianen. Als we rond 12.00 uur weer terug zijn, maken we lunch om mee te nemen. We gaan met het lokale transport naar Banjul waar we de Edge beklimmen en vervolgens de ferry nemen om de rivier over te steken. In Barra aangekomen, ziet de lucht er al dreigend uit en het waait erg hard. De zee heeft het hele strand opgeslokt, waardoor we alleen op wat stenen aan de zijkant kunnen zitten. Als we net zijn begonnen met eten, begint de stortvloed uit de hemel neer te dalen. Snel rennen we een willekeurige compound op, waar we onder een afdakje schuilen. We worden hartelijk ontvangen door een bewoner die ons zijn huis wijst om onder het genot van een gezellig muziekje te schuilen en onze lunch voort te zetten. Inmiddels is het al 18.00 uur en het regent nog steeds pijpenstelen. Om 19.00 uur zouden we in Senegambia moeten zijn voor het afscheidsetentje van medestagiaire Hilde, maar dit gaat natuurlijk nevernooit op tijd lukken. Als de regen enigszins trotseerbaar is, keren we terug naar de ferry. Doordat veel chauffeurs geen zin hebben om met de regen te werken, is het lastig om transport te vinden. Uiteindelijk toch gelukt, beter laat dan nooit komen we om 20.40 uur in Paradiso aan, het restaurantje waar we gezellig met de Nederlandse collega’s eten.

Nog 1 ruime week (vakantie) voordat het avontuur er echt op zit! Heerlijk om dit zo samen met mijn zus te kunnen afsluiten. Dit weekend zijn we in de kliniek, dinsdag gaan we naar het guesthouse. In eerste instantie zouden we maandag 7 augustus thuiskomen, maar omdat onze vlucht gewijzigd is, komen we dinsdag 8 augustus aan. Niet verkeerd om nog een extra dagje in Gambia te kunnen doorbrengen!

Geschreven door Daphne van Wingerden

31 juli 2017

0 reacties

Vergelijkbare blogs…

W.16 The End!

W.16 The End!

Afgelopen week een heerlijke week vakantie gehad met mijn zus. Erg leuk om alles te laten zien, vrienden voor te...

W.14 Dophna!

W.14 Dophna!

Ondanks het eerdere uitstel, is het maandag dan toch echt zover. Laila moet helaas weer terug naar Nederland. Na mijn...

W.13 Yeah why not?!

W.13 Yeah why not?!

Maandag ochtend, 11.30 uur. Ik word versuft wakker. Wat, is het al zo laat?! Snel ontbijten en beginnen met m’n...

Volg deze link NIET, anders wordt u van de site verbannen!
nl_NLNederlands
en_USEnglish nl_NLNederlands