Goodbye for now…

Voor alles is een tijd.. een tijd om te lachen en een tijd om te huilen, een tijd om te ontmoeten en een tijd om afscheid te nemen. Woensdagochtend 26 augustus om 5:30 uur was een tijd van afscheid nemen. Afscheid van YWAM Newcastle, dat me in slechts 6 weken tijd zo lief is geworden. Geweldige mensen waar ik in korte tijd heel close mee ben geworden. Wat een voorrecht dat ik deel uit mocht maken van deze geweldige groep mensen die me met open armen opnamen in hun ‘familie’. Samen met Erin in de keuken werken was enorm leuk en inspirerend en via het online seminar vanuit YWAM Perth had ik de mogelijkheid om me alsnog te ontwikkelen op het gebied van medical missions.

Ik heb geleerd dat goed afscheid nemen van essentieel belang is om goed verder te kunnen gaan. Ik was dan ook super dankbaar voor de morning tea meeting die ze met de base hadden georganiseerd, waarbij ze mijn favoriete koekjes hadden gebakken, hun waardering uitspraken en voor me baden. Hoewel ik het jammer vind om deze mooie mensen achter me te laten, voelt het ook als de juiste tijd om verder te gaan naar het volgende hoofdstuk.

En daar ben ik nu naar op weg. Terwijl ik dit typ, kijkend door m’n plastic face shield en m’n benen uitgestrekt over 3 vliegtuigstoelen, geniet ik van een prachtig uitzicht van woestijnachtig landschap, terugdenkend aan 10 geweldige maanden in Australië en Papoea-Nieuw-Guinea.

Ik ben ontzettend dankbaar voor de levenservaring die ik heb opgedaan door dit alles. Ik heb veel geleerd van de lessen tijdens DTS en de Bijbelschool, maar ook van het alleen reizen, de mensen die ik heb ontmoet, het leven in community met mensen uit zoveel verschillende landen en culturen, outreach in Papoea-Nieuw-Guinea, leven in een dorp zonder elektriciteit en stromend water, vriendschappen opbouwen, iedereen weer achterlaten, het leven op een medisch schip,  last-minute geannuleerde plannen, niet wetend what’s next, etc.

Het geeft zo’n onbeschrijfelijke vrijheid om gewoon in afhankelijkheid van God te leven, zonder vast te houden aan materialistische zekerheden. Elke keer dat ik weer m’n tas inpakte om verder te gaan naar een volgende plek, liet ik ongeveer de helft van m’n kleding/ spullen achter. En op elke plek waar ik kwam, werd er voorzien in kleding, lakens, dekens, maar ook in vriendschappen, financiën, etc.

Onward & upward. Dit is niet het einde, maar een doorgaand avontuur, dat alleen maar beter wordt. Ik heb geleerd om op Gods timing te vertrouwen, mijn eigen dromen en verlangens aan Hem over te geven en te zien hoe Hij alles ten goede kan laten uitwerken.

Ik ben nu druk aan het solliciteren voor een baan als verpleegkundige, zodat ik kan werken totdat de Birth Attendant School begint.

Ik wil alle lezers bedanken voor het het trouw lezen van m’n blogs en de bemoedigende reacties; het heeft me erg goed gedaan! Voor nu even radiostilte, maar wanneer ik met de Birth Attendant School start zal ik mijn blogs uiteraard weer hervatten.

Liefs, Daphne

Geschreven door Daphne van Wingerden

28 augustus 2020

3 Reacties

  1. Erik van Halsema

    Welkom thuis Daphne !

  2. Jaap en Carla van Wingerden

    Prachtig Daphne verhaal, we blijven je volgen !

    Jaap en Carla

  3. helene

    Welkom thuis Daphne waar je ook weer met open armen wordt ontvangen! Heeeel mooi om jou verhalen te mogen lezen ! Succes met de sollicitatie en wie weet kom ik je in oud alblas een keertje tegen 😉
    Helene xxx

Vergelijkbare blogs…

Plot Twist

Plot Twist

Na 3 weken op de basis in YWAM Newcastle, voelt het al aardig als thuis. In de ochtenden besteed ik m’n tijd aan het...

Een nieuw seizoen!

Een nieuw seizoen!

Zondag 5 juli liet ik na 9 waardevolle maanden, Townsville achter me. Het is altijd jammer om van veel goede vrienden...

Vaarwel Townsville!

Vaarwel Townsville!

20 oktober 2019, de dag waarop ik vanuit Nederland vertrok, m’n kamer en baan in Rotterdam opgezegd, m’n spullen in...

Volg deze link NIET, anders wordt u van de site verbannen!
nl_NLNederlands
en_USEnglish nl_NLNederlands