Avonturen in PNG

Daar gaan we dan, zondagavond 26 januari, 22.30 uur is het na een mooie worship & gebedssessie eindelijk tijd om te vertrekken! Na een lange busrit komen we om 4.00 u op het vliegveld in Cairns aan waar we na lang wachten en een uurtje op de grond slapen om 11.30 u het vliegtuig instappen. Rond 13.30 u landen we in Port Moresby, waar we een bezoek brengen aan de enorme supermarkt naast het vliegveld om inkopen te doen voor de komende 4 weken (kilo’s rijst, noodles, crackers, pindakaas, thee en water). Vervolgens vertrekken we voor een onvergetelijke rit, per PMV (een open truck met 2 houten bankjes in de lengte in de laadbak)! Wauw, wat is dat genieten, onbeschrijfelijk!! En wat is dit een adembenemend mooi land! Alles is zo groen, hoge bergen, diepe dalen, kleine dorpjes met vervallen huisjes, open vuurtjes, etc.

Na 3 uur in de PMV komen we rond 19.00 uur aan in Makarupu, waar we hartelijk worden ontvangen door de pastor van het dorp. We krijgen bloemenkransen om ons nek, een kokosnoot in ons hand (goed tegen de dehydratie) en Parua, een lokale snack voor feestelijke gelegenheden gemaakt van geprakte banaan, sego (binnenkant van palmboom) en kokospoeder. Aangezien we naast wat meegenomen mueslirepen de hele dag niks gegeten hebben, smaakt het niet verkeerd!

Vervolgens rijden we door naar Hula, het dorp waar we de eerste week zullen verblijven. Ook hier worden we hartelijk ontvangen met een 2 uur durend programma van zang, dans, welkom speeches, voorstelrondes, etc. Rond 21.00 uur rijden we naar de familie waar we komende week zullen slapen. De hitte is even wennen, ruim 35 graden zonder airco of ventilators, geen elektriciteit, douches of stromend water (water met een emmer ophalen uit een put), de wc is een gat in de grond met een 4 zeilen rondom en er is een overvloed aan zwerfhonden en zwerfkatten, maar de omgeving is werkelijk prachtig! We slapen met z’n vijven op een soort veranda (de rest slaapt binnen). Gelukkig heb ik een oogmasker, want het wordt om 5.00 uur al licht! Helaas houden de klamboes niet alle mosquitoes tegen, maar ach, alles went!

Nadat we de eerste dag worden rondgeleid door de kinderen van het dorp, trekken we woensdag en donderdag de dorpen in voor huisbezoeken. Geleid door een aantal locals, gaan we in groepjes de hutten in het dorp af om voor mensen te bidden, te vervullen met de Heilige Geest en hen te bemoedigen met woorden van God. Elke groep heeft een aantal kinderen mee, om hen te discipelen, aan te moedigen voor de ouderen te bidden en God te vragen tot hen te spreken. De mensen zijn zichtbaar geraakt doordat jongeren van overal ter wereld hun luxe leven achter zich laten om de tijd en moeite te nemen om met hen te connecten en met hen te bidden.

Donderdag ontmoeten we een man die zijn schouder uit de kom heeft omdat hij een paar weken geleden gevallen is. Samen met Benadikt (een teamgenoot die ook verpleegkundige is) hebben we dankzij wijsheid door gebed en een beetje ervaring, na een sessie van een half uur, zijn schouder terug kunnen zetten! Bijzonder om te zien hoe hij in het pijnlijke proces het biddend uitriep naar God, Jezus dankte voor wie Hij is en bijbelteksten citeerde.

Woensdag- en donderdagavond draaien we programma’s bij een soort ‘open podium’ door middel van worship, toneel, zang en dans, waarbij we aan het eind voor veel mensen bidden. Bijzonder om te zien hoe mensen in gebed terug naar God willen komen! We nemen ook een aantal kinderen en tieners mee als we bidden voor de community om hen mee te nemen in het discipelproces. Geweldig om de hele week met de mensen uit het dorp op te trekken, hun namen en levensverhalen te leren kennen, samen te bidden en zo echt een relatie op te bouwen.

Vrijdag en zaterdag hebben we een programma voor tieners en jongeren, waarbij Benadikt en ik onderwijs geven over de Belief tree, identiteit en vergeving. Door vervolgens op te splitsen in kleine groepjes helpen we het toepasbaar te maken voor hun eigen leven.

Zondag verzorgen we 2 kerkdiensten waarin we na een heerlijke worship sessie met veel dans, getuigenissen delen naar aanleiding van het bijbelverhaal van Jozef. Na de dienst hebben we een afscheidslunch in de kerk (verzorgd door de moeders van het dorp). Overladen met cadeaus (zelfgemaakte tasjes en armbandjes), vertrekken we eind van de middag naar Makarupu, het dorp waar we de komende 2 weken zullen blijven. Zo bijzonder om te zien hoe gul de mensen zijn terwijl ze zo arm zijn!

Ik ben inmiddels al aardig gewend aan het bush leven hier! Water tappen uit de put om je vervolgens met emmers water te wassen, lekgeprikt worden door talloze muggen en mieren, dagelijks de lekkerste bananen en kokosnoten ooit geproefd, kleding wassen met de hand, liters regenwater drinken en zoveel zweten dat kleding dagelijks verzadigd is. Het is echt een voorrecht om onderdeel te mogen zijn van deze geweldige wij-cultuur, waarin we door iedereen zo open en hartelijk worden ontvangen! Prachtig om te zien hoe zelfs de jonge kinderen alles met elkaar delen wanneer ze bijvoorbeeld wat te eten krijgen.

Vanmorgen zijn we met z’n vijven om 3.00 uur naar Port Moresby vertrokken om Lloyd weg te brengen (de DTS leider die met alle teams 1 week spendeert). Een ruim 4 uur durende rit per PMV.
Doordat de stad iets meer ontwikkeld is, kan de telefoon een beetje signaal ontvangen. Vanmiddag gaan we terug naar Makarupu, dus dan ben ik weer onbereikbaar.

Bedankt voor jullie medeleven en gebeden!

Geschreven door Daphne van Wingerden

3 februari 2020

4 Reacties

  1. Max

    Hey Dapne wat een mooie verhalen maak jij mee Gods zegen gewenst gr max

  2. Erik van Halsema

    Hoi Daphne, wat leuk om onverwachts toch even wat te horen. Veel succes en wijsheid gewenst. groet, Erik

  3. Piet

    Hoi Daphne,
    Geweldig om alles te lezen en je zo te volgen. Alle zegen,
    Grt
    Piet

  4. Hannah

    Hee Daph! Super gaaf om te lezen over deze eerste week. Wat een avontuur, wat een zegeningen. Geniet en Gods zegen voor wat komen gaat!
    Liefs, Hannah

Vergelijkbare blogs…

Goodbye for now…

Goodbye for now…

Voor alles is een tijd.. een tijd om te lachen en een tijd om te huilen, een tijd om te ontmoeten en een tijd om...

Plot Twist

Plot Twist

Na 3 weken op de basis in YWAM Newcastle, voelt het al aardig als thuis. In de ochtenden besteed ik m’n tijd aan het...

Een nieuw seizoen!

Een nieuw seizoen!

Zondag 5 juli liet ik na 9 waardevolle maanden, Townsville achter me. Het is altijd jammer om van veel goede vrienden...

Volg deze link NIET, anders wordt u van de site verbannen!
nl_NLNederlands
en_USEnglish nl_NLNederlands